جنبشی برای آرزو سازی لازم است
گاوها و گوسفندها . موشهایی که قاچاقی سوار می شدند. همه آنها با یک شان و منزلت در غِژاغژ کشتی های برده داران در میان عرق انسان و ادرار گاو به سرزمین های دور می رفتند.
سالها گذشت.
گاوها همچنان شیر می دهند. گوسفندها همچنان مثله می شوند . اما این انسان سیاه است که امروز آزادانه زندگی می کند. قوانین را تغییر داده و روزی تعابیر از کاکا سیا را هم تغییر خواهد داد.
علت تفاوت سرانجام انسان و حیوانات همراهش در چه بوده؟
اراده و ارزو . اما آرزو مقدم بر اراده است. چون جایی که اراده ات را دربند کرده اند ، می توانی ارزویی برای فردایی که اراده خواهی داشت بسازی.
آن کاکاسیاها در دخمه کشتی ها و درسکوت آرزو می ساختند. آنها روزی را در ذهنشان ساختند که نه زنجیر باشد و نه اربایی. خود مالک زنشان باشند و به اندازه یک سفید حق داشته باشند که سیگار برگشان را دود کنند.
جامعه ای که تحقیر می شود به سرعت باید آرزویش را درکمترین فرصت بازسازی کند وگرنه دچار سرنوشت گاوها و گوسفندهای گرفتار دردست قصابان خواهد شد.
کمی قران شادتان می کند. باور کنید.
.............................
*چند نفری به بازخوانی کلمات من لطف داشته اند .باعث مسرت من است لطفشان.
